شمارهٔ ۴ عمعق بخاری
عمعق بخاری / مقطعات و اشعار پراکنده / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
بویی که از بهار نسیم صبا برد
گویی همی ز طرهٔ دلدار ما برد
شمشاد طوق فاخته گردد به کوهسار
خلخال لاله، کبک دری را عطا برد
باشد صواب باده، چو از ناف یاسمین
باد شمال نافهٔ مشک ختا برد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی‌های بهار و عطر دل‌انگیز آن اشاره می‌کند. نسیم خوش بهاری که بویی خوش از طره معشوق به همراه دارد، و زیبایی‌های طبیعت مانند شمشاد و لاله را وصف می‌کند. همچنین از باده‌ای که از یاسمین گرفته می‌شود و عطر مشک ختا که با باد شمال می‌آید، سخن می‌گوید. در کل، شعر حسی از زیبایی و لطافت بهاری را منتقل می‌کند.