شمارهٔ ۱۰۵ اسیری لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این اشعار به عشق و اتصال به دوست خود اشاره می‌کند و می‌گوید که جدایی از او برایش غیرممکن است. وی عقل را به خاطر مشکلات ناشی از عشق کنار می‌گذارد و بیان می‌کند که قدرت و ثروت در نظر او بی‌محتوا است. شاعر همچنین به حجاب‌های درونی انسان اشاره می‌کند و می‌گوید که همه زیبایی‌ها به عشق الهی برمی‌گردد. او بر این باور است که کسی که وحدت حق را از کثرت می‌شناسد به کمال دست یافته و در حضور معشوق، نور الهی همه جا را روشن کرده است.