شمارهٔ ۱۱۶ اسیری لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر به توصیف جمال معشوق و اثرات آن بر عالم و دل و جان خود می‌پردازد. او می‌گوید پرتو زیبایی معشوق جهان را روشن کرده و عطر گیسوانش روح را معطر می‌سازد. زیبایی او با قدرت خود، بدون نیاز به لشکر و سپاه، کل دنیا را به تسخیر درآورده است. شاعر همچنین به چگونگی جاذبه‌های متعدد زیبایی معشوق و تأثیر زلف‌هایش که هر لحظه دلی در راه اشتیاق به‌هم می‌زند، اشاره می‌کند. در نهایت، او به چالش‌های عشق و نرسیدن به وصل اشاره کرده و می‌گوید که عشق واقعی فراتر از فهم عقل است و در برابر زیبایی معشوق، عقل و نفس انسان تسلیم می‌شوند.