شمارهٔ ۱۲۳ اسیری لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره احساس عشق و درد ناشی از دوری از محبوب است. شاعر با بیان شوق و اشتیاق شدیدش به معشوق، از رنج و عذابی که به خاطر جدایی تحمل می‌کند سخن می‌گوید. او می‌گوید که بدون محبوبش زندگی‌اش خراب است و از آتش عشقش می‌سوزد. شاعر همه چیز را به خاطر عشقش بی‌ارزش می‌داند و از معشوق می‌خواهد تا به او رحم کند و به درد و غم او رسیدگی کند. הוא به زیبایی‌ها و جذابیت‌های معشوق نیز اشاره می‌کند و در نهایت از وضعیت نابه‌سامان خود می‌گوید که در اثر دوری دچار بیماری و اضطراب شده است.