شمارهٔ ۱۳۸ اسیری لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف زیبایی و تأثیر عمیق وجود محبوب می‌پردازد. شاعر می‌گوید که جمال محبوب مانند خورشید کائنات را روشن کرده و زیبایی او باعث حرکت و شوق سیارات شده است. اگر باران فیض او نمی‌بارید، زندگی و زیبایی در زمین ممکنات وجود نداشت. شاعر اشاره می‌کند که آفتاب ذات او از ذرات جهان می‌درخشد و کسانی که به زیبایی او نظر می‌کنند، همه چیز برایشان مساوی می‌شود. همچنین، می‌گوید که لب‌های محبوب مانند مسیحا جان جدیدی به مردگان می‌دهد و کسی که نور او را می‌بیند، از قید تعلقات دنیوی رهایی می‌یابد.