شمارهٔ ۱۴۹ اسیری لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن به توصیف افرادی می‌پردازد که همواره در یاد خدا هستند و برکت و لطف الهی به آن‌ها تعلق می‌گیرد. کائنات از نور الهی پر شده و کسانی که عاشق خداوند هستند، در دریایی از صفا غرق شده‌اند. همچنین به تجلی الهی اشاره می‌شود که بر کوه طور رخ می‌دهد و موسا در آنجا با خداوند دیدار می‌کند. این متن بر این نکته تأکید دارد که در غیبت زیبای خداوند، غیر از او هیچ چیز دیگری وجود ندارد و هر لحظه نوعی تجلی از او دیده می‌شود. همچنین به این نکته اشاره می‌کند که وصال معشوق برای عاشق یک خیال است و جدایی از بهشت برای زاهدان قابل تصور نیست. در نهایت، به راهیابی در مسیر عشق و سلوک اشاره می‌شود، با دعوت به پیروی از راهی که به آزادی و رهایی می‌انجامد.