شمارهٔ ۱۷۰ اسیری لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساسات و تجربیات عاشقانه می‌پردازد. شاعر می‌گوید که اگر عاشق درد عشق را نداشته باشد، نمی‌تواند به وصال معشوق امیدوار باشد. او از مستی و غم ناشی از دوری معشوق سخن می‌گوید و می‌گوید که بدون دیدار معشوق، هیچ آسایش و راحتی وجود ندارد. زاهدانی که به خودبینی و غرور مبتلا هستند، در عذاب به سر می‌برند و فقط شراب عشق می‌تواند آنها را نجات دهد. شاعر از ساقی می‌خواهد تا برای رندان شراب بریزد و به آنها کمک کند. او از لذت نوشیدن شراب وحدت و توحید سخن می‌گوید و دریغ نمی‌کند تا عشق و زیبایی معشوق را وصف کند. در پایان، به زیبایی معشوق اشاره می‌کند که وصف او نامحدود و بی‌پایان است.