شمارهٔ ۲۰۵ اسیری لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات نشان‌دهنده عشق شدید و فریبنده‌ای هستند که عاشقان را از تمام قید و بندهای اجتماعی و دینی آزاد می‌کند. آن‌ها با تمام وجود به دنبال محبوب خود هستند و به هیچ چیز جز عشق او فکر نمی‌کنند. چشم جانشان به زیبایی محبوب دوخته شده و دل‌هایشان به روی غیر بسته است. عاشقان به خاطر عشق به محبوب، خود و دنیا را فراموش کرده‌اند و از هر درد و رنجی برای وصال او تحمل می‌کنند. آن‌ها در مسیر عشق پای از تلاش برنمی‌دارند و به همین خاطر، تنها پاکبازان می‌توانند به حریم او وارد شوند. در نهایت، این ابیات به تضاد میان عشق حقیقی و زندگی دنیوی اشاره دارد و عشق را به گلی در میان خارها تشبیه می‌کنند.