شمارهٔ ۲۲۹ اسیری لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به سراغ ساقی می‌رود تا از او شرابی بگیرد که روح و جانش را از خمار و خستگی رها کند. او می‌گوید که هرکسی که جان و دلش را برای وصال دوست می‌گذارد، از عشق و دیدار او صدها جان تازه می‌یابد. همچنین شاعر اشاره می‌کند که امانتی از زمین و آسمان به او داده شده که باعث آزادی او از قید و بند خودی می‌شود، مانند پرنده‌ای که ناگهان از قفس می‌گریزد. این اشعار به تجربه‌های عرفانی و آزادی روح در عشق و وصال اشاره دارد.