شمارهٔ ۲۵۸ اسیری لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از عشق و زیبایی محبوبش صحبت می‌کند. او به چشمان مست و دلربایی آن نگار عشق می‌ورزد و می‌گوید هیچ‌کس مانند او دل را نمی‌برد. عشق، درد و شوقی است که او را به شدت درگیر کرده و حتی بی‌کردار هم نمی‌تواند از فکر او بیرون بیاید. او با اشاره به مستی ناشی از عشق، حسرت و اشتیاق خود را برای دیدن محبوبش ابراز می‌کند و به همگان می‌گوید که در عشق واقعی، دلای دل‌باخته همیشه در جستجوی محبوب‌اند. در نهایت بیانگر این است که او به شدت تحت تأثیر زیبایی و وجود محبوبش قرار دارد و این حالت او را به خون دل ریزانده است.