نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۶۷ اسیری لاهیجی

اسیری لاهیجی / غزلیات / وزن: مفتعلن مفتعلن مفتعلن فع

فوحدته فی کثرة الکون ظاهر

وآیاته عن شبهة الشبه طاهر

وان ظن ذوجهل بانک غایب

فحققت ها انتم مع الکل حاضر

ظهورک فی کل المظاهر ماخفی

ولکن حجاب الکون وجهک ساتر

وان لم یرالمحجوب وجه حبیبنا

الی حسنه عین المحبین ناظر

ظهرنا بنور ساطع من جماله

وها وجهه شمس و نحن ذرایر

وجود جمیع الکاینات مسبح

علی ای حال شاکر لک ذاکر

ونار هواکم احرقت بقلوبنا

وارواحنا فی نور غرک حایر

فکشف جمال الوجه افنی مظاهرا

لان تجلی الذات للکل قاهر

فقد نورت عین الاسیری بنوره

لذلک لایخفی علیه السرایر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بررسی مفهوم وحدت در کثرت و حضور خدا در تمامی موجودات می‌پردازد. شاعر اشاره می‌کند که نشانه‌های الهی از شبهات پاک است و اگر بعضی‌ها فکر کنند که خدا غایب است، در واقع او همیشه حاضر است. وجود خدا در همه مظاهر جهان نمایان است، اما حجاب‌های کائنات چهره او را پنهان کرده‌اند. با این حال، عارفان و محبت‌ورزان به زیبایی‌های او توجه دارند و از نور وجودش بهره‌مند می‌شوند. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره دارد که تمام موجودات گواهانی بر نعمت‌های الهی هستند و روح‌ها به نور او پیوسته و در جستجوی معرفت او هستند.