شمارهٔ ۲۷۳ اسیری لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر دعوت به لذت‌بردن از زندگی و لحظات خوش است. شاعر از ساقی می‌خواهد که برای او می‌ریزد و تأکید می‌کند که در زمانی که فرصت هست، باید از آن استفاده کرد. او می‌گوید که بدمستی و عشق ورزیدن بهتر از زندگی با احتیاط و پرهیز است. شاعر دعوت به ورود به میکده و همراهی با دوستان کرده و تأکید می‌کند که باید از زهد ریا دوری کرد. او توصیه می‌کند که اگر می‌خواهی جانت در سلامت بماند، باید در دامان عشق وغزلیات بمانی، و در نهایت، تسلیم عشق شده و خود را فدای آن کن.