شمارهٔ ۲۸۷ اسیری لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از دلدار و زیبایی او سخن می‌گوید و کشش و جذابیت او را توصیف می‌کند. او با بیان این‌که دلدار نقاب از جمال خود برمی‌دارد، نشان می‌دهد که زیبایی او بی‌نظیر است و عاشقان را مجذوب می‌کند. شاعر به زیبایی‌های عالم و تأثیر نور این عشق بر دنیای خود اشاره می‌کند و از عذاب هجران سخن می‌گوید. در آخر، از دلدار می‌خواهد که زیبایی خود را بیشتر نمایان کند و خود را به عشقش تقدیم کند. این شعر در واقع تجلی عشق و زیبایی و تأثیر آن بر دل عاشقان است.