شمارهٔ ۳۰۱ اسیری لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف عشق و معرفت الهی می‌پردازد. شاعر می‌گوید که یک بار طواف در کعبه‌ای که محبوب است، ارزش بیشتری از صد حج دارد. زاهدانی که به دنبال جنت و حور هستند، از یاد خدا غافلند و با بی‌خبری خود به علم و دانش می‌بالند. عشق حقیقی و ذوق آن، چیزی است که زاهدان نمی‌توانند درک کنند و به همین دلیل بین عاشق و زاهد اختلاف به وجود می‌آید. مرد حق‌بین نیازی به دلایل و برهان ندارد، زیرا او به بصیرت و بینش خود می‌بیند. عالم واقعی فقط در شهود و تجربه است و اشاره‌ای کافی برای اهل کشف و ذوق دارد. عارف بدون جدل و بحث، ذات و صفات حق را در می‌یابد. سرانجام، زاهد باید در دریای وحدت غرق شود و حقیقت را دریابد، وگرنه تلاطم‌های جهان او را دچار سرگردانی خواهد کرد.