شمارهٔ ۳۰۴ اسیری لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف عشق و مسیر دشوار آن می‌پردازد. شاعر به یارانش هشدار می‌دهد که در این راه خطرناک از دوست‌داران دور نشوند و به عشق حقیقی جانان توجه کنند. او می‌گوید که هیچ سالکی نمی‌تواند به وصال معشوق برسد مگر اینکه از استاد خود بهره‌برداری کند. عشق را به دریا تشبیه می‌کند که موجودات در آن غرق شده‌اند و از شراب عشق که به رنگ عقیق است، می‌خواهد خاطرش را شاداب کند. نهایتاً، شاعر به جنون عاشقانه اشاره می‌کند و بیان می‌دارد که عاشق دیوانه نباید به عقل خود اهمیت دهد، چرا که عشق او را درگیر کرده و به دنیا و دینش بی‌توجه است.