شمارهٔ ۳۱۷ اسیری لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره عشق و مستی ناشی از آن است. شاعر با توصیف عشق به معشوق، بیان می‌کند که عقلش در برابر شدت عشق ناتوان است و از مسائل دینی و مادی بی‌خبر است. او به شدت به شراب عشق دل بسته و از قید و بندهای دنیا رها شده است. شاعر به زیبایی معشوق و تاثیر آن بر دل‌ها اشاره می‌کند، و می‌گوید که حتى از ناموس و آبرو هم در عشق خود غافل است. او احساس می‌کند که عشقش سرچشمه هر خوشی و نغمه‌ای است و زیبایی معشوقش او را در بند کرده است. در نهایت، شعر به زیبایی منحصر به فرد و قدرت اسارت‌آور عشق اشاره دارد.