شمارهٔ ۳۲۳ اسیری لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره عشق و شیدایی نسبت به محبوب است. شاعر می‌گوید که از روز ازل در عشق غرق شده و نمی‌داند چگونه تا ابد از این حال بیرون آید. او به لذت‌های بهشت و وصال محبوب اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی اگر محبوب خودش را نشان ندهد، او همچنان به دنبالش است. زندگی بدون عشق را بی‌معنا می‌داند و عشق را همانند جان می‌داند. همچنین به نقد مردم می‌پردازد که فقط به دنیا و سودهای زودگذر می‌اندیشند و عمرشان را می‌گذرانند. شاعر تأکید می‌کند که برای رسیدن به علوم و معارف واقعی، باید عمل کند و اگر به دنبال وصال محبوب است، باید از خودخواهی‌ها و هستی خود بگذرد. در نهایت، به سبک زندگی رندانه اشاره می‌کند که همیشه در اسیری عشق باقی می‌ماند.