شمارهٔ ۳۲۴ اسیری لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره دارد و بیان می‌کند که هر بار که اهل حال به معشوق نظر می‌کنند، زیبایی‌اش نمایان‌تر می‌شود. شاعر تأکید می‌کند که اگر زاهدان زیبایی معشوق را به درستی می‌دیدند، هرگز در گمراهی نمی‌ماندند. همچنین، شاعر به تجربیات عاشقی و حالاتی که در مسیر وصال و فراق دارد، اشاره می‌کند و از رنج‌هایی که به دنبال جدایی می‌کشد، می‌گوید. در نهایت، با امید به وصال، او را اکسیر عشق و شوق می‌داند و از عدم امکان وصال در این دنیا گلایه می‌کند.