شمارهٔ ۴۰۰ اسیری لاهیجی
اسیری لاهیجی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعلن مفاعیلن (هزج مسدس اخرب مقبوض)
ما حاوی سرکن فکانیم
ما نسخه جامع جهانیم
اسرار حروف دفتر کون
از خط رخ نگار خوانیم
بیرون ز احاطه جهانیم
برتر ز زمین و از مکانیم
ما مرکز دایره زمینیم
ما محور دور آسمانیم
این جمله جهان مثال جسم است
ما جان جهان جان جانیم
مائیم محیط هر دو عالم
بنگر که چه بحر بیکرانیم
در ملک فنا اگر گدائیم
سلطان جهان جاودانیم
آن گنج نهان بما عیان شد
ما خود بطلسم داستانیم
از هر دو جهان کنار داریم
با آنکه همیشه در میانیم
چون مظهر ظاهریم و باطن
هم عین عیان و هم نهانیم
از ما مطلب نشان اسیری
از نام و نشان چوبی نشانیم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن به بیان وضعیت و مقام وجودی ما پرداخته و تأکید می‌کند که ما موجوداتی فراتر از جهان مادی هستیم. به نوعی ما تجلی‌گر معارف عمیق و اسرار جهان هستیم و در عین حال در دل این عالم وجود داریم. ما مرکز دایره زمین و محور آسمانیم و هر دو جهان را در بر داریم، ولی در عین حال برتر از آنها هستیم. به عبارتی، ما جوهر و روح جهان هستیم و با وجود این که در میان دنیا داریم، به نوعی از آن فراتر می‌رویم. به واقع، ما نه تنها معرفت را در خود داریم بلکه از آن فراتر می‌رویم و در عین حال بر دیگران خود را نمایان می‌سازیم.