شمارهٔ ۴۰۵ اسیری لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان حقیقت وجود و مقام بلند الهی پرداخته است. شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که او منبع و مبدأ خلقت است و هدف از خلق جهان نیز او بوده است. او از پیش از خلقت و در مقام بی‌نشانی وجود داشته و در هر دو عالم جهان، یعنی عالم غیب و شهادت، حضوری همزمان دارد. شاعر از این می‌گوید که هرچند در شکل و صورت در دو عالم ظاهر شده، اما حقیقتش فراتر از این دوگونگی است. او دایم در حال نورافشانی بر زمین و آسمان است و وجودش پیش از خلقت هرچه بوده است. در نهایت، با تأکید برهمه‌جا بودن و صدای خود در دل هر زبانی، شاعر نشان می‌دهد که در واقع داستان و گفت‌وگوی او همانند یک اسیر در دو عالم، در همه جا جاری است و او را از مرزهای مادی فراتر می‌برد.