شمارهٔ ۴۳۸ اسیری لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از عشق و longing به معشوق خود سخن می‌گوید. او به خاطر شوق و اشتیاقش دچار درد و آتش است و در بیابان غم آواره شده است. عشق به معشوقش باعث شده تا احساس سرگشتگی کند و جانش در دریای وصال معشوق غرق شود. او از درد فراق رهایی یافته و به آزادی و یقین رسیده است.