نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۶۷ اسیری لاهیجی

اسیری لاهیجی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

یک رو که درصد آینه بینی هرآینه

روی دگر نمایدت ای جان هر آینه

مهر رخش بصورت ذرات شد عیان

تا حسن خود بدید کماهی معاینه

چون شاهد جمال تو آغاز جلوه کرد

پیدا نمود صورت اکوان کاینه

روی نکوست آینه حسن جانفزاش

عکس جمال دوست نگر در هر آینه

عارف چو در مقام شهودست اسیریا

در پیش او یکیست وصال و مباینه

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و جلوه‌های بصری معشوق می‌پردازد. شاعر ابتدا به تصویر آینه اشاره می‌کند که هر زمان نمایی از عشق و زیبایی را منعکس می‌کند. او توصیف می‌کند که زیبایی چهره معشوق چقدر تاثیرگذار است و تا چه حد می‌تواند دل را جلب کند. همچنین شاعر به مقام عارف اشاره می‌کند که در حالت شهود و نزدیکی به معشوق، احساس بندگی و آزادی را تجربه می‌کند. در نهایت، این شعر به پیوند نزدیک عشق و زیبایی و تجلی آن در آینه‌های دل می‌پردازد.