شمارهٔ ۴۹۳ اسیری لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از غم دوری و تنهایی خود در غربت صحبت می‌کند. او احساس می‌کند که قلبش از فراق دوستان و عزیزانش تنگ شده و این جدایی برایش عذابی شدید به همراه دارد. شاعر از پیامبری که برای هدایت فرستاده شده، کمک می‌خواهد تا به عزیزانش برسد و حال شوق و هیجانش را به آن‌ها برساند. او به دوستانش یادآور می‌شود که محبت‌هایشان را فراموش نکنند و از خداوند می‌خواهد تا راه رسیدن به آن‌ها را برایش آسان کند. شاعر همچنین از حال و وضعیت یک اسیر صحبت کرده و از دوستانش می‌خواهد که در این غربت، با لبخندی او را یاری کنند.