شمارهٔ ۷ اسیری لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف معشوقی می‌پردازد که با زیبایی و جذابیتش تمام موجودات را تحت تأثیر قرار می‌دهد. هر کس به نحوی از عشق او مست و شیدا می‌شود. شاعر بیان می‌کند که اگر کسی بخواهد او را ببیند، باید چشمانش را باز کند و در پی دیدار حقیقی باشد. جمال او آنقدر زیباست که تمامی اعضای وجود عاشق را در خود غرق می‌کند. معشوق هر لحظه با جلوه‌های تازه‌اش نظرها را جلب می‌کند و بین مساجد و میخانه‌ها در نوسان است، که نشان‌دهنده‌ی پیچیدگی عشق و وفاداری به معشوق است. نتیجه این عشق، اسارت و وابستگی عمیق عاشق به معشوق است.