شمارهٔ ۸۱ اسیری لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر احساسات عمیق عشق و شوق را به تصویر می‌کشد. شاعر می‌گوید که تا زمانی که موهای محبوب از رویش کنار رفته، جان مشتاقان در انتظار او به سر می‌برد. هر بار که محبوب خود را نشان می‌دهد، زیبایی‌اش دل عاشق را دیوانه می‌کند. عاشقان حقیقی در انتظار دیدار محبوبشان بهشت را می‌پسندند، در حالی که زاهدان تنها به دنبال غلمان و حور هستند. شاعر به زاهدان می‌گوید که راهشان در حقیقت تقلید و مجاز است و از حقیقت دور افتاده‌اند. عشق در دل شاعر از ابتدا وجود داشته و زهد او را اذیت می‌کند. او از محبوب می‌خواهد که غیرها را کنار بزند و دل به عشق بسپارد. دل شاعر از غم دوری محبوب آزاد شده و به وصال او رسیده است. در پایان، شاعر اشاره می‌کند که مست عشق، از زهد و ورع دور است و در نهایت، اسیر زیبایی محبوب، غرق در نور او شده است.