شمارهٔ ۹۷ اسیری لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره عشق و زیبایی معشوق است. شاعر از تأثیرات عمیق عشق بر عقل و دل سخن می‌گوید و بیان می‌کند که زیبایی معشوق چنان درخشانی دارد که عقل را حیران کرده و دل را از صبر و قرار خالی کرده است. او به عشق و درد جدایی اشاره می‌کند و می‌گوید که تنها راه درمان دردش، نگاه به جمال معشوق است. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که در دنیای عشق، هیچ جایی غیر از یار واقعی وجود ندارد و غیر از او، همه چیز نادانی است. همچنین، او به دشواری رسیدن به وصال معشوق و ضرورت تلاش برای ورود به دنیای عشق اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که کوی زهد، جایی برای عاشقان واقعی نیست.