غزل شمارهٔ ۴۲ عطار
عطار نیشابوری / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
آنکه چندین نقش ازو برخاسته است
یارب او در پرده چون آراسته است
چون ز پرده دم به دم می تافته است
هر دو عالم دم به دم می‌کاسته است
چون شود یک ره ز پرده آشکار
تو یقین دان کان قیامت خاسته است
محو گردد در قیامت زان جمال
هر که نقشی در جهان پیراسته است
ذره‌ای معشوق کی آید پدید
چون دو عالم پر زر و پر خواسته است
در قیامت سوی خود کس ننگرد
چون جمال آن چنان آراسته است
ذره‌ای گشت است ظاهر زان جمال
شور از هر دو جهان برخاسته است
ای فرید اینجا چه خواهی کار و بار
راه تو نادانی و ناخواسته است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و جلال الهی اشاره می‌کند که چگونه در هر لحظه از پرده وجود تجلی می‌کند. او بیان می‌کند که ظهور زیبایی الهی در قیامت چنان شگفت‌انگیز و نیرومند است که هیچ کس در آن زمان به چیز دیگری توجه نخواهد کرد. همچنین، شاعر به سرشت عشق و معشوقی اشاره می‌کند که در هر ذره وجود دارد و عالم را پر کرده است. در نهایت، شاعر به نا آگاهی و نداشته‌های مربوط به عشق و کار و بار زندگی اشاره می‌کند و نسبت به درک حقیقت و زیبایی حقیقی انسان را هشدار می‌دهد.