غزل شمارهٔ ۶۱۶ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر دعوت به رندی و زندگی آزاد است. شاعر از همراهی و هم‌دلی در دنیا و تماشاگری در محافل سرشار از شور و غوغا سخن می‌گوید. او پیشنهاد می‌کند که بی‌پروا و بدون ترس از قضاوت جامعه، به زندگی سرشار از عشق و شور بپردازیم. شاعر بر این نکته تأکید می‌کند که بهتر است در دریای بی‌پایان زندگی غوطه‌ور شویم و به جای محدودیت‌ها، آزادانه در همه جا باشیم. نهایتاً، او به زندگی همچون عطار، نگارنده‌ای از همه جا یاد می‌دهد و بر اهمیت تجربة همه جا بودن و لذت بردن از زندگی تأکید می‌کند.