غزل شمارهٔ ۶۵۸ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره عشق و زیبایی‌های دخترانه است و از محبوب خواسته می‌شود که زیبایی‌هایش را پنهان نکند. شاعر از او می‌خواهد که زلفش را به هم نریزد و سایه زیبایش را بر دل عاشق نیفکند. او از درد و بی‌قراری عاشق سخن می‌گوید و خواستار آرامش و تسلّی از محبوبش است. شاعر از او می‌خواهد که آن‌قدر زیبا باشد که عشق را زنجیر دلی سوخته نکند و خود را از عشق دور نکند. در نهایت، به محبوب می‌گوید که اگر به او جفایی نکرده، نباید جفا کند.