شمارهٔ ۴۷ عطار
عطار نیشابوری / باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دل رفت و نگفت دلستانم که چه بود
جان شد که خبر نداد جانم که چه بود
سِرِّ دل و جان من مرا برگفتند
نه خفته نه بیدار ندانم که چه بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر از احساسات عمیق و غم‌انگیز خود صحبت می‌کند. او از جدایی دل و جانش می‌گوید که بدون خبر رفتند و حالش را نمی‌دانند. این احساس سردرگمی و نبود ارتباط بین دل و جان، نشان‌دهنده‌ی تنهایی و بلاتکلیفی اوست.