شمارهٔ ۱۳ عطار
عطار نیشابوری / باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای دل ای دل غم جهان چند خوری
و اندوه به لب آمده جان چند خوری
در گوشهٔ گلخنی که پرخوک و سگند
این لقمه که آتش به از آن چند خوری
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر به دل خود می‌گوید که چرا این‌قدر غم و اندوه را تحمل می‌کند. او در محیطی پرتکلف و غم‌انگیز به سر می‌برد و به جای آنکه ناامیدی را بخورد، باید به دنبال خوشی‌ها باشد. به طور کلی، دعوت به شادی و رهایی از غم‌هاست.