شمارهٔ ۲۱ عطار
عطار نیشابوری / باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا کی باشم عاجز و مضطر مانده
بادی در دست و خاک بر سر مانده
هر روزم اگر هزاردر بگشایند
من زانهمه همچو حلقه بر در مانده
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر از احساس ناامیدی و helplessness خود حرف میزند. او میگوید که اگرچه درها به رویش باز میشود، اما همچنان در حالت انتظار و بندگی باقی مانده و نمیتواند به هدفش برسد. احساس یأس و بیچارگی در این اشعار کاملاً مشهود است.