شمارهٔ ۶ عطار
عطار نیشابوری / باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دود است همه جهان، جهان دود انگار
وین دیر نمای را فنا زود انگار
چون نابودست اصل هر بود که هست
هر بود که بود گشت نابود انگار
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت‌ها به حالتی از ویرانی و فنا اشاره دارد. او تصویر می‌کند که کل جهان در دود و نابودی غرق شده است و به نظر می‌رسد همه چیز در حال از بین رفتن است. در نهایت، اشاره می‌کند که هر چیزی که وجود دارد، نابود خواهد شد و هیچ چیز باقی نمی‌ماند.