نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۱ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

دیرست که جان خویشتن میسوزم

وز آتش جان، چو شمع، تن میسوزم

ای کاش، شد آمدم نبودی که مدام

تا آمدم از بیم شدن میسوزم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار شاعر از آتش سوزان درون خود صحبت می‌کند و می‌گوید که جانش در این آتش می‌سوزد. او آرزو می‌کند که ای کاش هرگز به دنیا نیامده بود، زیرا اکنون از ترس و درد در درونش می‌سوزد.