شمارهٔ ۱۲ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گاهی ز غم نفس وخرد میگریم
گاهی ز برای نیک و بد میگریم
گر آخر عمر گوشهای دست دهد
بنشینم و بر گناه خود میگریم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به احساسات مختلف خود اشاره می‌کند. گاهی از درد و غم خود و گاهی به خاطر خوب و بدی‌ها گریه می‌کند. او همچنین به این فکر می‌کند که اگر روزی عمرش به پایان برسد، نشسته و بر گناهانش افسوس خواهد خورد.