شمارهٔ ۱۴ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تن کیست که سرنگون همی باید کرد
دل چیست که غرق خون همی باید کرد
این دم به زمین فرو شدم بس عاجز
تا سر ز کجا برون همی باید کرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
غزل به بررسی حالتی از احساس و تفکر انسانی می‌پردازد. شاعر در آن به ناتوانی و سرگشتگی خود اشاره می‌کند و می‌پرسد که چگونه باید از وجود جسم و دل رنجور خود رهایی یابد. او از احساس عجز و نیاز به حلی برای مشکلاتش سخن می‌گوید. در مجموع، این شعر به تجربه‌های درونی و دردهای وجودی انسان اشاره دارد.