شمارهٔ ۲۴ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای تن ز زمانه سر نگون مینشوی
وی دل تو درین میانه خون مینشوی
وی جان تو ازین تن ز جان آمده سیر
آخر به چه خوشدلی برون مینشوی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر دربارهٔ ناپایداری زندگی و جدایی بدن از روح است. شاعر از تن میخواهد که به مسائل دنیوی بیتوجه باشد و دل را از غم و اندوه رهایی بخشد. در نهایت، از جان میپرسد که چرا با وجود این شرایط خوشحال و راحت است. شاعر به تمایز بین جسم و روح و چالشهای زندگی اشاره میکند.