نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۴ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای تن ز زمانه سر نگون مینشوی

وی دل تو درین میانه خون مینشوی

وی جان تو ازین تن ز جان آمده سیر

آخر به چه خوشدلی برون مینشوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر دربارهٔ ناپایداری زندگی و جدایی بدن از روح است. شاعر از تن می‌خواهد که به مسائل دنیوی بی‌توجه باشد و دل را از غم و اندوه رهایی بخشد. در نهایت، از جان می‌پرسد که چرا با وجود این شرایط خوشحال و راحت است. شاعر به تمایز بین جسم و روح و چالش‌های زندگی اشاره می‌کند.