شمارهٔ ۲۶ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چون من بگذشتهام بجان زین دو سرا
تا کی ز گرانجانی تن بهر خدا
از پای فتادهام به روزی صد جا
خود را بدروغ چند دارم بر پا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر به تجربه‌های گذشتۀ خود اشاره می‌کند و از رنج‌هایی که در این دنیا و دنیای دیگر متحمل شده، صحبت می‌کند. او از خستگی و دردی که بر دوش دارد، نالان است و به اینکه چرا باید به خاطر خداوند همچنان تحمّل کند، فکر می‌کند. شاعر احساس می‌کند که به دفعات در زندگی سقوط کرده و نمی‌داند چرا خود را به دروغ قوی و پابرجا نشان می‌دهد.