شمارهٔ ۲۵ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر از عمق غم و درد خود صحبت می‌کند و به نوعی درخواست از روح خود دارد که از قید جسم رها شود. او از بی‌پایانی غم سخن می‌گوید و به سرگردانی‌اش اشاره می‌کند. به نوعی، احساس می‌شود که این غم چنان سنگین است که جان او به لب رسیده و نیاز به رهایی از این وضعیت دارد.