شمارهٔ ۲۸ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن مرغ که بود از می معنی مست
پرّید و دل اندر کرم مولی بست
گیرم که نداد دولت عقبی دست
آخر ز خیال رهزن دنیی رست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت به تصویری از مرغی اشاره می‌کند که از شراب عشق و معنویت مست شده و به سوی خداوند پرواز کرده است. او دلش را به محبت خدا بسته است. اگرچه ممکن است سعادت دنیوی به او نرسد، اما در نهایت از خیال‌های فانی و مضطرب‌کننده دنیایی رهایی یافته است.