شمارهٔ ۴۳ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا کی به هوس چارهٔ بهبود کنیم
کان به که خوشی عزمِ سفر زود کنیم
چون عمرِ عزیز بود سرمایهٔ ما
سرمایه ز دست رفت چه سود کنیم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به این موضوع اشاره دارند که چرا باید عمر خود را صرف آرزوها و هوس‌ها کنیم. شاعر به این نکته می‌پردازد که زندگی ارزشمند است و بهتر است به جای اتلاف وقت، هر چه زودتر تصمیم به تغییر و سفر به سوی خوشبختی بگیریم. در نهایت، اگر عمر را از دست بدهیم، هیچ‌گونه سودی نخواهیم برد.