نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۸ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

هم کار ز دست رفت در بی کاری

هم عمر عزیز میرود در خواری

تا چون بود این باقی عمرم که نبود

از عمر گذشته هیچ برخورداری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از احساس بی‌فایدگی و تلاش نکردن در زندگی سخن می‌گوید. او نگران است که عمرش در بی‌کاری و بی‌دلی می‌گذرد و هیچ بهره‌ای از گذشته‌اش ندارد. این احساس نگرانی درباره آنچه که در آینده در انتظارش است، نشان‌دهنده ناامیدی او از عبور عمر در شرایطی است که هیچ ارزشی در آن نمی‌بیند.