شمارهٔ ۶۴ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
رفتم که بنای عمر نامحکم بود
وین تیره سرای، سخت نامحرم بود
پندار که سوزنی ز عیسی گم گشت
و انگار که ارزنی ز دنیا کم بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر به یک بنای ناچیز و آسیب‌پذیر اشاره می‌کند که زندگی آدمی را به تصویر می‌کشد. او به دشواری و ناپایداری دنیا اشاره دارد و نشان می‌دهد که گویا مشکلات و کمبودها در زندگی او به اندازه‌ی سوزنی گم شده است. این متن به نوعی نگران‌کننده و حاکی از بی‌ثباتی در زندگی است.