شمارهٔ ۶۳ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت به حالتی از بی‌خودی و سردرگمی اشاره می‌کند. او در شرایطی است که نه به طور کامل حاضر است و نه غایب، حس می‌کند که دچار آشفتگی و دیوانگی شده است. نشانه‌هایی از شکست و از دست دادن کنترل بر اوضاع را بیان می‌کند و اشاره می‌کند که هم دستش از کار افتاده و هم کار از دستش خارج شده است.