نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۰ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

تن پست شد از درد اگر پست نبود

جان مست شد از دریغ اگر مست نبود

از پای درآمدم که تا چشم زدم

ازدست بشد دلی که در دست نبود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات بیانگر حالتی از درد و ناکامی هستند. شاعر می‌گوید که اگر بدنش از درد رنج می‌برد، دلیلش این است که روحش از چیزی محروم بوده است. همچنین بیان می‌کند که با دیدن یک لحظه، از پا درآمده و دلی که در دست داشت، از دست رفته است. در کل، احساس ناامیدی و فقدان در این اشعار به وضوح حس می‌شود.