نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۹ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

چون رفتنِ بیقیاس داری در پی

چندانک روی هراس داری در پی

ای خوشهٔ سرسبز بسی سر مفراز

چون میدانی که داس داری در پی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به تمایل شدید به رفتن و جستجو در زندگی اشاره می‌کند و بیان می‌کند که این تمایل با ترس و نگرانی همراه است. او به خوشه‌ای سبز اشاره می‌کند که نشان از سرسبزی و زندگی دارد، اما در عین حال یادآوری می‌کند که این سرسبزی در انتظار داس (نماد پایان و قطع زندگی) قرار دارد. به طور کلی، شعر به تضاد بین امید و خطر در زندگی می‌پردازد.