نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

تا کی به نظارهٔ جهان خواهی زیست

فارغ ز طلسم جسم و جان خواهی زیست

یک ذرّه به مرگِ خویشتن برگت نیست

پنداشته‌ای که جاودان خواهی زیست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت‌ها به فلسفه زندگی و مرگ اشاره می‌کند و از مخاطب می‌پرسد که تا چه زمانی می‌خواهد در نظاره و تماشای دنیا زندگی کند. او همچنین به این نکته اشاره می‌کند که اگرچه انسان در بند جسم و جان خود است، اما باید به فکر حقیقت مرگ و جاودانگی باشد و نباید خود را فریب دهد که برای همیشه زندگی خواهد کرد.