شمارهٔ ۱۰ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دی بر سر خاک دلبری با دل ریش
میباریدم خون جگر بر رخ خویش
آواز آمد که چند گریی بر ما
بر خویش گری که کار داری در پیش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت یادآور می‌شود که در کنار خاک دلبری، دلش را شکسته و به خون جگر می‌نشیند. همچنین، صدایی به او می‌گوید که چرا برای دیگران گریه می‌کنی، زیرا باید به حال خودت گریه کنی و شرایط سختی در پیش داری.