نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ماهی که چو مهر عالم آرای افتاد

تا هر کس را به مهر او رای افتاد

دی میشد و میکشید موی اندر پای

و امروز چو موی گشت و از پای افتاد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به زیبایی و تأثیر عاطفی عشق اشاره می‌کند. او می‌گوید که مانند ماه، عشق بر دل‌ها تابیده و باعث جذب افراد به خود شده است. اما اکنون این عشق به مرور زمان مانند مویی که از پا افتاده، کم‌رنگ و فراموش شده است. عشق در ابتدا بسیار زیبا و جذاب بود، اما حالا دیگر آن زیبایی و تأثیر را ندارد.