نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۴ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

رفتی و مرا خار شکستی در دل

در دیدهنیی اگرچه هستی در دل

بر خاک تو برخاست دل پرخونم

کز دیده برفتی و نشستی در دل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر از درد و heartbreak ناشی از جدایی صحبت می‌کند. او می‌گوید که با رفتنت، دلش آزرده و شکسته شده و علیرغم این که ممکن است در ظاهر فراموشش کرده باشی، هنوز هم در دل او هستی. احساسات عمیق و خونینش نسبت به تو نشان‌دهنده‌ی عشقی عمیق و تاثیر ماندگار جدایی‌ است.